[...] Κάθε σχετική διευθέτηση, η οποία ονομάζεται καταχρηστικά «νομιμοποίηση», εντάσσεται σε μια λογική αποκλεισμών και διαχωρισμών τόσο μεταξύ των μεταναστών (κάποιοι παρουσιάζονται ως πιο «τυχεροί» ή «προνομιούχοι») όσο και μεταξύ των ντόπιων και των μεταναστών. Για παράδειγμα, ακόμα κι αν χορηγηθεί βίζα πολλαπλών εισόδων για να μπορούν οι μετανάστες να ταξιδεύουν στη χώρα καταγωγής τους, ή αν όσοι έχουν συμπληρώσει πέντε χρόνια νόμιμης παραμονής αποκτήσουν δικαίωμα συμμετοχής στις δημοτικές εκλογές του 2010, δεν πρόκειται με κανέναν τρόπο να γίνουν «έλληνες πολίτες» με ταυτότητα. Εν ολίγοις, το κράτος θα συνεχίσει να διατηρεί χιλιάδες άτομα σε ένα καθεστώς όπου η νομιμότητα εναλλάσσεται με την παρανομία· θα συνεχίσει να παρανομοποιεί νομιμοποιώντας, ανάλογα με τις ανάγκες των αφεντικών. Και είναι χαρακτηριστικό ότι οι μέχρι πρότινος «νομιμοποιημένοι» αλβανοί εργάτες που μένουν πλέον άνεργοι, μετατρέπονται άμεσα σε «παράνομους».
Εξαιτίας αυτής της άμεσης σύνδεσης νομιμότητας και συγκέντρωσης ενσήμων, άλλοι 130.000 προλετάριοι έχουν προστεθεί στις τάξεις των «παρανόμων», μιας που δεν μπορούν να βρουν τα αναγκαία ένσημα. [...]